Zo zal de aarde er over 250 miljoen jaar uitzien, met Frankrijk in een prominente positie
Stel je een wereld voor waarbij de continenten die we nu kennen hun vormen hebben ingewisseld voor één enorme landmassa. Die toekomstige wereld, genoemd Pangea Ultima, zou een heel ander geografisch en klimaatbeeld opleveren. Het vooruitzicht van zo’n ingrijpende verandering laat zien hoe dynamisch onze planeet is.
Van het verleden naar de toekomst
Het idee dat continenten stilzitten klopt niet als je naar geologische tijdschalen kijkt. Ongeveer 200 miljoen jaar geleden brak het oorspronkelijke supercontinent Pangea uit elkaar door plaattektoniek, wat leidde tot de huidige spreiding van land en zee.
Volgens de geograaf Christopher Scotese, die het PALEOMAP-project leidt, blijven die bewegingen doorgaan en zullen ze binnen 250 miljoen jaar resulteren in de vorming van een nieuw supercontinent. Zijn project levert paleogeografische reconstructies die deze mogelijke toekomst in beeld brengen.
Een studie in het tijdschrift Nature, geïnspireerd door Scotese’s werk, schetst hoe de vorming van Pangea Ultima grote klimaatveranderingen kan veroorzaken. Die studie wijst op intense vulkanische activiteit die de CO2-niveaus in de atmosfeer zou kunnen verhogen en zo een kettingreactie van extreme klimaatomstandigheden op gang brengt.
Hoe de wereldkaart verandert
De nieuwe indeling van het land zou onze herkenbare wereldkaart flink op zijn kop zetten. De Atlantische Oceaan zou verdwijnen naarmate de Amerika’s, Afrika en Eurazië samensmelten, en de Indische Oceaan zou veranderen in een binnenzee.
Die samensmelting brengt landen bij elkaar die nu ver uit elkaar liggen: Cuba zou versmelten met de Verenigde Staten, Korea zou ingeklemd raken tussen China en Japan, en Groenland zou verbonden zijn met Canada. Dat betekent een totale verschuiving van de globale geografie.
Interessant genoeg zou Frankrijk (ook wel “L’Hexagone”) naar hogere breedtegraden opschuiven, dichter bij de Noordpool. Tegelijkertijd zou de Middellandse Zee verdwijnen door botsende platen, waardoor Frankrijk dichter bij gebieden als Noord-Afrika komt te liggen. In dat nieuwe continentale blok zouden landen als Spanje, Portugal, Italië, Marokko, Algerije en Tunesië daardoor buren van Frankrijk kunnen worden.
Hoe het klimaat verandert
Volgens de voorspellingen zullen de temperaturen op het merendeel van het supercontinent boven de 40 °C uitkomen. De stijging van de CO2-uitstoot, gecombineerd met een zon die 2,5 % helderder wordt, zou wijdverspreide droogte aanwakkeren.
De gevolgen voor plant- en dierenleven zijn ernstig: extreme hitte en droogte kunnen leiden tot massale uitsterving van zoogdieren die zich niet kunnen aanpassen aan zulke vijandige omstandigheden.
Toch zouden sommige gebieden nog leefbaar blijven. De noordelijke breedtegraden, dicht bij de huidige poolcirkel, bieden mogelijk mildere klimaten en stabielere watervoorraden. Door zijn noordwaartse verplaatsing zou Frankrijk een strategische plek kunnen vormen als toevluchtsoord. Ook het Verenigd Koninkrijk, Portugal en delen van Noord-Afrika worden genoemd als potentieel bewoonbare gebieden.
De samenvoeging van de wereldlandmassa’s onder de naam Pangea Ultima herinnert ons eraan dat de aarde voortdurend verandert. Met het vooruitzicht op ingrijpende klimaatverschuivingen en veranderende leefomstandigheden voor mensen en ecosystemen, biedt dit toekomstbeeld stof tot nadenken over de vele mogelijkheden en uitdagingen die ons nog te wachten staan.